Dylewska Izabela

Izabela Dylewska kajakarka z Nowego Dworu Mazowieckiego, najlepsza singlistka w historii tej dyscypliny sportu w kraju, wielokrotna mistrzyni Polski, mistrzyni Europy, medalistka MŚ, trzykrotna uczestniczka IO (1988, 1992, 1996), brązowa medalistka olimpijska z Seulu (1988) i Barcelony (1992).

Urodzona 16 marca 1968 w Nowym Dworze Mazowieckim, córka Sylwestra i Wandy Lewandowskiej, absolwentka miejscowego Liceum Ogólnokształcącego (1987), poznańskiej AWF (1994), gdzie otrzymała tytuł magistra wf (specjalność trenerska) oraz Podyplomowych Studiów Marketingu i Zarządzania Sportem i Turystyką w Poznaniu. Kajakarka (169 cm, 66 kg) Świtu Nowy Dwór Mazowiecki (od 1980) i Posnanii-Domaru Poznań (od marca 1990), wychowanka trenera Olgierda Światowiaka.

Najlepsza i najbardziej utytułowana kajakarka w historii tej dyscypliny sportu w Polsce. Zaczynała swoją sportową przygodę (1980) w ciężkich warunkach na przystani Świtu, gdzie trener Olgierd Światowiak rozpoczynał długą, 15-letnią działalność w tym klubie, co zaowocowało m. in. narodzinami trzech olimpijczyków (Dylewska, Elżbieta Urbańczyk, Wojciech Kurpiewski). Najzdolniejsza wychowanka (potem zresztą także małżonka) szkoleniowca, stosunkowo szybko (1982) znalazła się w reprezentacji Polski biorąc udział w międzynarodowych regatach młodzików (Mińsk).

Jej kariera sportowa dzieli się na dwie wyraźnie części: przed i po mistrzostwach świata w Sewilli (1990), gdzie po dodatnim wyniku badań antydopingowych została zdyskwalifikowana na dwa lata (wraz z E. Urbańczyk). W obu okresach centralnymi imprezami, które decydowały o dalszych losach i ocenie postępów zawodniczki były igrzyska olimpijskie. Do występu w Seulu (1988) była dobrze przygotowana. Liczyła na miejsce w pierwszej szóstce, a wywalczyła brązowy medal, co wówczas uznała za spełnienie marzeń. Ale kiedy szykowała się do kolejnego występu olimpijskiego w Barcelonie, który nastąpił już po przykrej antydopingowej wpadce i dyskwalifikacji, zależało jej na wyniku (1992) jak nigdy przedtem.

Uczestniczka MŚ Seniorów: trzy srebrne medale w K 1 (1987 Duisburg K-1 500 m, 1989 Płowdiw K-1 500 m i K -1 5000 m), dwa srebrne w K 2 z Elżbietą Urbańczyk (1995 Duisburg K-2 500 m, 1997 Dartmouth K-2 200 m) i jeden brązowy K2 również z Elżbietą Urbańczyk (1997 Dartmouth  K-2 1000 m). Dwukrotna  mistrzyni  Europy w K2 z Elżbietą Urbańczyk (Plowdiw 1997 K-2 200 i 1000 m). Trzykrotnie zdobywała Puchar Świata w latach 1992, 1993, 1995. Mistrzyni  Uniwersjady 1987. Wielokrotna mistrzyni Polski: K-1 200 m (1997), K-1 500 m (1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989,1992, 1993), K-1 1000 m (1984, 1985, 1997), K-1 5000 m (1986, 1993), K-2 500 m (1987,1997), K-2 1000 m (1997), K-2 5000 m (1997), K-4 200 m (1997), K-4 500 m (1993).

Zasłużona Mistrzyni Sportu odznaczona m. in. dwukrotnie srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. Trener, radna Sejmiku Wojewódzkiego w Wielkopolsce, działaczka PZK, PKOl, właścicielka firmy, która zajmuje się produkcją sprzętu sportowego i odzieży sportowej oraz reklamą i propagowaniem kajakarstwa jako sportowego stylu spędzania wolnego czasu.

W 2002 roku została wybrana do Sejmiku  Województwa Wielkopolskiego , w którym pełniła funkcję radnej a także przewodniczyła Komisji Sportu i Turystyki oraz  była Wiceprzewodniczącą Komisji Edukacji. Pracowała również w komisji Ochrony Środowiska  i komisji Kultury. Prezes UKS 55 ,,Szpaki”.

Członek Honorowy Klubu Sportowego Posnania.

Źródło: Olimpijski.pl / Disport.com.pl

Powrót

pozycjonowanie plewiska